1. แยกการขจัดเนื้อวัสดุออกจากผิวสำเร็จ

ความสามารถในการขัดตัดหมายถึงการขจัดหรือปรับสภาพผิวเริ่มต้น ส่วนการเพิ่มความเงาหรือความมันวาวหมายถึงผิวสำเร็จหลังเตรียมผิว ผลิตภัณฑ์หนึ่งอาจทำได้ทั้งสองหน้าที่ แต่สารขัดเงาสูงไม่สามารถชดเชยข้อบกพร่องที่เหลือจากขั้นตอนก่อนหน้าได้อย่างน่าเชื่อถือ

2. กำหนดสภาพผิวเริ่มต้น

บันทึกเกรดวัสดุ สภาพหลังขึ้นรูปหรือหล่อ การเตรียมผิวด้วยวัสดุขัด ความลึกและทิศทางของข้อบกพร่อง คำว่า P240 เพียงอย่างเดียวไม่อธิบายสภาพผิวทั้งหมด เพราะชนิดสายพาน ล้อสัมผัส แรงกด การสึกหรอ และทิศทางก็มีผล

3. เลือกรูปแบบสารขัดให้เหมาะกับระบบการผลิต

4. เลือกเครื่องมือควบคู่กับสารขัด

ป่านศรนารายณ์ ผ้าฝ้าย เส้นใยแทมปิโก วัสดุใยไม่ทอ ล้อสัมผัส และโครงสร้างผสม ส่งผลต่อการถ่ายโอนสารขัด แรงกดสัมผัส การระบายอากาศ การแนบตามรูปทรง และความร้อน การพิจารณาสารขัดแยกจากเครื่องมือทำให้คำแนะนำไม่เสถียรได้ง่าย

5. อ่านค่าที่เผยแพร่ให้ถูกต้อง

มาตราส่วนการขัดตัดและเพิ่มความเงามีประโยชน์ภายในกลุ่มผลิตภัณฑ์และแหล่งข้อมูลที่กำหนดมาตราส่วนนั้น ค่าความสามารถในการขัดถูและการยึดเกาะอธิบายคนละคุณสมบัติ อย่ารวมคะแนนเฉพาะของแต่ละแหล่งเป็นคะแนนสากล เว้นแต่วิธีภายในที่ตรวจสอบยืนยันแล้วรองรับการแปลงอย่างชัดเจน

6. กำหนดเกณฑ์การยอมรับ

คำว่าผิวกระจกควรแปลงเป็นเกณฑ์ที่วัดหรือตรวจสอบได้ ได้แก่ แผ่นอ้างอิง แสงส่องตรวจ การมองเห็นรอยเส้น ความหยาบ ความขุ่นฝ้า สี การปนเปื้อน การทำความสะอาด เวลาต่อรอบ และความสม่ำเสมอ

7. อนุมัติเฉพาะภายในขอบเขตที่ระบุ

บันทึกกระบวนการที่ตรวจสอบยืนยันแล้วควรระบุชิ้นงาน วัสดุ สภาพเริ่มต้น สารขัด ล็อต โครงสร้างและขนาดเครื่องมือ เครื่องจักร ช่วงการทำงาน การทำความสะอาด และเกณฑ์การยอมรับ การเปลี่ยนตัวแปรสำคัญเพียงตัวเดียวอาจต้องทบทวนหรือทดสอบใหม่